U izdanju Kulturnog centra Vojvodine „Miloš Crnjanski”, u ediciji „(p)OGLEDI” objavljena je knjiga Bele Durancija „Čudo u Kikindi – Umetnička kolonija ‘TERRA’ (1982– 2011)”.
„Jedinstven, rekao bih – neponovljiv primer stvaralačke radionice, zapravo biser htenja i ostvarenja ideje umetničkih kolonija, ne samo naših već svetskih, dogodio se i ostvario sa kristalno jasnim pokazateljima vitalnosti baš u Kikindi. Potvrđujući se, pored neprocenjive riznice ostvarenja – Muzejem ‘Terra’, i svrsishodnim trajanjem u saradnji sa studentima,’Terra’ je ostvarila snove već odavno priželjkivane u zajedništvu želja i ostvarenja, udruženih širom sveta. ‘Terra’ je samosvojno ‘čudo u Kikindi’”.
Bela Duranci (Bač, 5. jul 1931 – Subotica, 1. jul 2021), jedan je od najpopularnijih istoričara umetnosti u krugovima ljubitelja vojvođanske umetnosti. Bio je prvi diplomirani istoričar umetnosti u Subotici.
U periodu od 1959. do 1984. radio je kao prvi istoričar umetnosti u više srodnih subotičkih institucija: u subotičkom Gradskom muzeju (1. april 1959 – 1. april 1975), gde je bio i direktor (1969–1971), te vodio Gradsku izložbenu salu (1960–1962) i radio pri Gradskom muzeju za potrebe 1962. godine osnovanog „Likovnog susreta”, prethodnice današnje Savremene galerije. Nakon muzeja, zaposlio se u novoosnovanom Međuopštinskom zavodu za zaštitu spomenika kulture Subotica, gde je ostao do penzionisanja (1980–1984). Njegova stručna i spisateljska aktivnost ne prestaje sve do njegove smrti, pa se može reći da je u struci proveo više od pola veka.
