Koncert violinista
Klasa prof. Milana Čizmića
Internacionalni susreti gudačkih instrumenata
………………………………………………..
Utorak, 21. april, 18.30 časova
……………………………………………….
U utorak, 21. aprila u 18.30 časova, u okviru desetih Internacionalnih
susreta gudačkih instrumenata, u Spomen-zbirci Pavla Beljanskog biće
održan koncert violinista iz klase prof. Milana Čizmića. Talentovani
mladi violinisti nastupiće uz klavirsku saradnju prof. Borisa Jekića. Na
programu će biti dela Vijetana, Baha, Vijenjavskog i Bruha.
Ulaz je slobodan.
Predavanje
Moda u svetu Vidosave Kovačević
Draginja Maskareli, muzejska savetnica
…………………………………………………………..
Četvrtak, 23. april 2026, 19 časova
………………………………………………………….
Predavanje Draginje Maskareli, muzejske savetnice Muzeja primenjene umetnosti,
Beograd, pod nazivom „Moda u svetu Vidosave Kovačević“, biće održano u četvrtak, 23.
aprila u 19 časova, kao deo programa izložbe „Bilo jednom u Beogradu… Svet Vidosave
Kovačević“.
Umetnički i životni put slikarke Vidosave Kovačević odredila je u velikoj meri
njena pripadnost svetu građanskog Beograda s kraja 19. i početka 20. veka. Fotografije
Vidosave i njenog okruženja, kao i pojedini portreti koje je naslikala, svedoče o važnoj
ulozi mode u vizuelizaciji građanskih ideala toga vremena. Odeća fotografisanih i
portretisanih ličnosti usklađena je sa aktuelnim evropskim modnim trendovima, pri
čemu elegantne i odmerene odevne kombinacije upotpunjuju glamurozni detalji poput
predimenzioniranih i bogato ukrašenih ženskih šešira. Za istoriju mode i građanske
reprezentacije u Srbiji posebnu važnost ima venčana haljina Vidosavine majke Drage,
koju je 1878. godine nosila na venčanju sa njenim ocem, uglednim istoričarem,
političarem i intelektualcem Ljubomirom Kovačevićem i koja se danas čuva u zbirci
Muzeja primenjene umetnosti u Beogradu.
Ulaz je slobodan.
Izložba
ALTERANATIVNA CUCA SOKIĆ: CRTEŽI
Gostovanje u Gradskom Muzeju Vršac
…………………………………….
23. april – 4. jun 2026.
…………………………………
U četvrtak, 23. aprila 2026. godine u 18 časova u Gradskom muzeju Vršac biće
otvorena izložba „Alternativna Cuca Sokić: crteži“. Nastala je u saradnji Spomen-
zbirke Pavla Beljanskog i Narodne biblioteke Srbije u 2024. godini povodom
obeležavanja 110 godina od rođenja umetnice, kada je premijerno predstavljena
novosadskoj publici u Spomen-zbirci, a zatim je prikazana i u Narodnoj biblioteci
Srbije i Muzeju u Smederevu.
Autorke izložbe su mr Milana Kvas, muzejska savetnica i Gorana Stevanović,
bibliotekar savetnik, kojima je Udruženje likovnih umetnika primenjenih umetnosti
i dizajnera Srbije dodelilo posebno priznanje za idejni projekat i katalog izložbe
na prošlogodišnjem 68. Međunarodnom beogradskom sajmu knjiga. Izložba obuhvata
izbor od 151 crteža i lične predmete umetnice na osnovu izuzetnog poklona od
porodice Gatalović koja je Narodnoj biblioteci Srbije i Spomen-zbirci Pavla
Beljanskog poklonila preko 800 radova na papiru akademika Ljubice Cuce Sokić, a
koji iz novog ugla prikazuju izuzetnu stvaralačku ličnost umetnice.
Cilj organizovanja izložbe je da se javnosti predstavi manje poznati deo
njenog crtačkog opusa nastalog u periodu od kraja pete do početka osme decenije 20.
veka, kao i da se izrazi zahvalnost porodici Gatalović koja je kroz dugogodišnje
darivanje dela Ljubice Sokić obema ustanovama, doprinela čuvanju, izučavanju i
promovisanju vrednosti nacionalne kulturne baštine. Izložbu prati i bogato
ilustrovani katalog prema dizajnu Veljka Damjanovića, dok je autorka dizajna
izložbene postavke dr um. Dragana Vilotić.
Veći deo grafičkog materijala iz Narodne biblioteke Srbije sačinjavaju
pripremni radovi, skice, probe, vežbe i idejna rešenja kao osnova za buduće
umetničke projekte. Svet prirode postaje uporište sa koga se umetnica otiskuje u
polje slobodnih likovnih vizura, dok radovi iz drugih grupa motiva funkcionišu kao
stilske vežbe u kojima mali vizuelni kadrovi pružaju uvid u kameran i ličan pristup
umetnice. Crteži su sistematizovani u tematske celine koje obuhvataju
animalističke motive, ženske, muške i dečje portrete i figure, kao i istorijske
kostime.
Radovi Cuce Sokić iz Spomen-zbirke Pavla Beljanskog u najvećoj meri
pripadaju ciklusu „Šaljivi crteži“ koji otkriva bogatstvo stvaralačkih preokupacija
slikarke važnih za izučavanje njenog celokupnog, kompleksnog stvaralaštva. Izbor
radova obuhvata period od kraja pedesetih do sredine sedamdesetih godina 20. veka
pokazujući sklonost umetnice ka konceptualnom i likovnom eksperimentisanju.
Narativni, bogate imaginacije, najzanimljiviji crteži iz ovog ciklusa odnose se na
portrete, aktove, figure i figuralne kompozicije koji pokazuju dodirne tačke sa
tadašnjim pojavama fantastike i nadrealističkih poetika kao vidovima nove
figuracije, odnosno nove predmetnosti u nacionalnim i međunarodnim okvirima.
Realizaciju izložbe omogućili su Ministarstvo kulture Republike Srbije i
Pokrajinski sekretarijat za kulturu, javno informisanje i odnose s verskim
zajednicama i Grad Vršac.
Ljubica Cuca Sokić
(Bitolj, 14. XII 1914 – Beograd, 9. I 2009)
Slikarka autentičnog, lirskog umetničkog izraza, bogate i duge stvaralačke karijere
tokom koje je uticala na formiranje više generacija umetnika, pre svega kao
profesorka na Akademiji likovnih umetnosti u Beogradu (1948–1972). Kao ćerki
Manojla Sokića, vlasnika i glavnog urednika lista Pravda u kojem je prvi put
objavila svoje ilustracije, od detinjstva joj je bio blizak krug beogradskih
intelektualaca i umetnika. Umetničku školu u Beogradu upisala je na podstrek Zore
Petrović (1930) koja joj je ulila prvu ljubav prema slikarstvu. Po završetku
Nastavničkog odseka (1934) i Akademskog tečaja (1936) u Umetničkoj školi,
usavršavala se u Parizu (1936–1939), gde je izučavala opuse Sezana, Šardena, Kurbea,
Koroa, Bonara, Vijara, Matisa, Braka i Pikasa. Jedan je od osnivača grupe
„Desetorica” (1940). Razvila je elegično i intimističko slikarstvo kroz klasične
motive – portrete, pejzaže, urbane vedute i mrtve prirode – koji se svojim vizuelnim
odlikama uklapaju u uslovno korišćen termin „beogradske škole”. Posle
kratkotrajnog perioda strože materijalizacije forme, sredinom i krajem
četrdesetih godina prošlog veka, njena dela se postepeno kreću ka sintetičkom
beleženju suštine predmeta, pojednostavljenim kompozicijama i stišanoj
kolorističkoj gami, posebno od 1952, kada sa Dušanom Ristićem boravi u Parizu.
Istančanim likovnim odnosima težila je preciznom definisanju jednostavnog i
plemenitog, rafinovanog i humanog karaktera bez naracije, zastupajući poetiku
malog, običnog i svakodnevnog. Zapaženi je ilustrator dečjih knjiga i časopisa. Bila
je član SANU.
