U organizaciji Kulturnog centra Vojvodine „Miloš Crnjanskiˮ, u saradnji sa Kulturnom stanicom Svilara, juče je održano premijerno scensko izvođenje poezije Selimira Radulovića „Svetlo iz očeve kolibeˮ u interpretaciji Dragane Bosnić. Reč je o umetničko-poetskoj performans-predstavi koja se izvodi prema četiri poeme pesnika Selimira Radulovića „Senka osmog eonaˮ, „Sedam malih drhtajaˮ, „To sam ja, Oče mojˮ, „O, nek dođe noć, bela, od snega, belog, beljaˮ.
Kroz scensko izvođenje prikazano je novo iskustvo poetskog u dramskom eksperimentalizmu u kojem se prikazuje duhovni preobražaj žene koja prolazi kroz duševne i duhovne procese, učeći da postane prijemčiva Božjoj ljubavi. Junakinja se odvaja od prolazne, ovozemaljske ljubavi, transcendira njen ograničeni izraz u potrazi i istovremeno ovaploćenju duhovne suštine ljubavi, utemeljenoj na hrišćanskoj egzistencijalističkoj paradigmi i transcendentalnoj vertikali smisla. Predstava kroz žanrovski sinkretizam tj. scensko izvođenje poezije ujedno podcrtava značaj pesništva i pesničke prakse u savremenim umetničkim tokovima pomerajući semantiku drame u pravcu poetske forme, svedočeći o njenom snažnom uticaj na one koji se ohrabruju da propuste duhovnu poeziju kroz sebe i da njenim tkivom budu prožeti duhovnom dimenzijom Ljubavi, da dožive njen transcendentni i neprolazni smisao, vezu sa večnim i Nebesima, a tokom trajanja zemaljske egzistencije.
Na dan premijere predstave bio je prikazan i kratak film „Svetlo iz očeve kolibe” u režiji Nikole Vučkovića.
