Kulturni centar Vojvodine „Miloš Crnjanskiˮ organizuje Okrugli sto posvećen
Ivanu Negrišorcu (1956) u Digitalnom omladinskom centru, u utorak, 30. septembra
2025. u 11.00 časova. Ovaj naučni skup treba da osvetli pesnička, književnokritička,
dramaturška i književnoistraživačka dela Ivana Negrišorca, odnosno
dugogodišnjeg predsednika Matice srpske Dragana Stanića, koji stoji iza ovog
pesničkog pseudonima. Izlaganja učesnika skupa će omogućiti celovitiji uvid u
njegovo pesništvo i prozna i dramska dela, ali i kritičke studije i priređivački
rad, kao i doprinos u uređivanju Letopisa Matice srpske i Srpske enciklopedije,
čiji je predsednik Uređivačkog odbora.
Na skupu učestvuje 15 književnih istoričara, teoretičara i kritičara, koji će iz
različitih uglova sagledati celokupno delo Ivana Negrišorca: akademik Jovan
Delić, SANU, gospodin Selimir Radulović, upravnik Biblioteke Matice srpske,
glavni i odgovorni urednik Letopisa Matice srpske, prof. emerita dr Ljiljana
Pešikan Ljuštanović, Filozofski fakultet u Novom Sadu, prof. dr Darko
Tanasković, Filološki fakultet u Beogradu, Fakultet političkih nauka u Banjoj
Luci, prof. dr Saša Radojčić, Fakultet likovnih umetnosti u Beogradu, prof. dr
Luka Kecman, Akademija umjetnosti u Banjoj Luci, dr Vladimir Perić, Muzička
škola „Dr Miloje Milojević” u Kragujevcu, glavni i odgovorni urednik časopisa
Koraci, doc. dr Jelena Marićević Balać, Filozofski fakultet u Novom Sadu, dr
Radoje Femić, Filološki fakultet u Nikšiću, dr Milena Kulić, Matica srpska,
msr Violeta Mitrović, Biblioteka Matice srpske, msr Milan Radoičić,
doktorand, Franja Petrinović, pisac, Aleksandar Saša Milosavljević, bivši
upravnik SNP-a i urednik časopisa Scena, Luna Gradinšćak.
Radovi učesnika Okruglog stola o pesniku Ivanu Negrišorcu biće objavljeni u
časopisu „Nova misao”, broj 71, novembar–decembar 2025, koji izdaje Kulturni centar
Vojvodine „Miloš Crnjanski”.
Prof. dr DRAGAN STANIĆ (IVAN NEGRIŠORAC)
Rođen je 1956. godine u Trsteniku. Osnovnu školu završio je 1970. u Sirigu kod
Novog Sada, a gimnaziju 1974. u Novom Sadu. Posle završetka studija književnosti na
Filozofskom fakultetu u Novom Sadu 1979, više godina je živeo kao profesionalni
pisac. Magistrirao je 1991. i doktorirao 2003. godine na Filološkom fakultetu u
Beogradu. Školsku 1984/85. proveo kao lektor za srpski jezik na Mičigenskom
univerzitetu u En Arboru (SAD). Radio je kao dramaturg u Dramskom programu Radio
Novog Sada (1986–1988), kao asistent na Filozofskom fakultetu u Nišu (1988–1995)
i Novom Sadu (1997–2004). Bio je sekretar Matice srpske (1995–2004), glavni i
odgovorni urednik Letopisa Matice srpske (2005–2012), a sad je predsednik
Uređivačkog odbora Srpske enciklopedije (od 2008) i predsednik Matice srpske (od
2012). Živi u Novom Sadu i kao redovni profesor na Filozofskom fakultetu predaje
teoriju književnosti i kreativno pisanje poezije (od 2004).
Objavio je knjige pesama: „Trula jabuka” (1981, nagrada „Goran” za mlade
pesnike), „Rakljar. Želudac” (1983), „Zemljopis” (1986), „Toplo,
hladno” (1990), „Abrakadabra” (1990, nagrada Društva književnika Vojvodine za
knjigu godine), „Hop” (1993), „Veznici” (1995, nagrada „Đura
Jakšić”), „Prilozi” (izabrane i nove pesme, 2002), „Potajnik” (2007, 2011; Zmajeva
nagrada), „Svetilnik” (2010, nagrade „Branko Ćopić”, „Rade Drainac”, Žička
hrisovulja i Gračanička povelja), „Kamena čtenija” (2013, 2014; nagrade „Meša
Selimović”, Pečat vremena, Pečat varoši sremskokarlovačke, Velika bazjaška
povelja i Povelja Morave), „Čtenija” (izabrane pesme, 2015), „Matični mleč”
(2016), „Izložba oblaka” (izabrane i nove pesme, 2017; nagrada „Despotica Angelina
Branković”, „Zlatni krst kneza Lazara”), „Ogledala Oka Nedremana” (2019, nagrada
„Lenkin prsten” i „Venac Laze Kostića”). Roman: „Anđeli umiru” (1998). Radio
drame: „Fredi umire” (1989), „Kuc-kuc” (1990); pozorišne drame: „Istraga je u toku,
zar ne?” (2000, 2007), „Vidiš li svice na nebu?” (2006, nagrada Unireksa za dramski
tekst). Kritičke studije: „Legitimacija za beskućnike. Srpska neoavangardna poezija:
Poetički identitet i razlike” (1996), „Lirska aura Jovana Dučića” (2009), „Istraga
predaka: Iskušenja kolektivnog i individualnog opstanka” (2018; nagrada „Slobodan
Kostić” i specijalna nagrada Sajma knjiga u Višegradu); „Njegoševski pokret
otpora (2020). Pesme su mu prevođene na engleski, ruski, nemački, francuski,
mađarski, rumunski, slovenački, slovački, rusinski, makedonski, češki, grčki,
jermenski, turski, kineski jezik. Priredio je dvadesetak knjiga.
Bio je član uredništva ili glavni urednik u časopisima Književni bilten / To
jest, Pismo, Sv. Dunav i Rad Matice srpske. Od 2017. uređuje Literary Links, časopis
za srpsku književnost i kulturu koji izlazi na engleskom jeziku. Kao glavni i
odgovorni urednik Letopisa Matice srpske dobio je Povelju za doprinos
objedinjavanju svesrpskog kulturnog prostora na međunarodnoj kulturnoj
manifestaciji „Sokolica” (Zvečan 2005), a na manifestaciji „Dani Kornela
Sentelekija” nagradu „Bazsalikom / Bosiljak” za negovanje srpsko-mađarskih odnosa
(Sivac 2011). Nagrade i priznanja: Orden Svetog cara Konstantina (2013), Vukova
nagrada Kulturno-prosvetne zajednice Srbije (2014), priznanje „Bela golubica”
Teslinog globalnog foruma (2016), orden Konstantina Filosofa Slovenske unije iz
Češke (2018), Orden Svetog despota Stefana Lazarevića (2019), nagrada AP
Vojvodine „Mihajlo Pupin” (2020), Zlatna medalja za zasluge Republike Srbije (2021).
U oblasti nauke o književnosti njegova istraživanja su usmerena ka teorijskim i
književnoistorijskim aspektima srpske književnosti XX veka, ali i ka
kulturološkim aspektima srpske književnosti dalje prošlosti, a najviše XIX veka.
Izuzetno aktivan u oblasti književnokritičke delatnosti još od 1979. godine, on je
sve do današnjih dana pratio najviše pesničku, ali i pripovedačku i romanesknu
produkciju. Najznačajniji njegovi istraživački rezultati su: izučavanje pesništva
srpske moderne, a posebno opusa Jovana Dučića (uz to i Disa, Pandurovića i dr);
specifičnosti sprske kulture kao celine, a posebno kriza kulturnog i nacionalnog
identiteta koja se pojavljuje kod Crnogoraca (Njegoš, M. Bećković, M. Đilas, D.
Brajković, S. Radulović i dr.); sistematsko proučavanje poetike i stvaralaštva
najznačajnijih pesnika srpske neoavangarde (M. Todorović, V. Rešin Tucić, V.
Despotov, M. Petrović, J. Šalgo i dr.); pesnici istorijske avangarde i njihove
autorske specifičnosti (R. Petrović, M. Nastasijević, R. Drainac, M. Ristić, M. de
Buli, A. Ilić i dr.); priroda srpskog stiha i rasprave o versifikaciji (Vuk, L.
Milovanov, deseterac, deveterac i dr.); poetika i stvaralački dometi značajnih
srpskih pisaca druge polovine XX veka (M. Selimović, M. Pavlović, B. Petrović, A.
Tišma, D. Mihajlović, M. Danojlić, M. Pavić, M. Kapor, R. P. Nogo, M. Maksimović,
D. Novaković, Đ. Sladoje i dr.).
